Sessiz gökyüzü…


Jonas Söderström

Dedem her sabah erkenden kalkar, merdiven başındaki balkona oturarak sabah kahvesini yudumlardı. Uyku mahmuru biz torunları da etrafına üşüşür, sessiz sessiz onu izlerdik. Sabah sessizliğini ilk bozanlar biz değil, gürültücü ebabiller olurdu. Evin çatısına hızla konup aynı hızla kendini gökyüzüne yeniden bırakan onlarca ebabil! Çatıya girerken bazen bize o kadar yaklaşırlardı ki korkardık. Dedem de gülerek ‘Sizi yemezler!’ derdi. Haftasonu birden bu sahne düştü aklıma. Bir süredir ebabil sesi duymadığımı fark ettim. Ertesi sabah uyanır uyanmaz ilk iş kulak kesildim ama yok, duymadım. Kışlık evlerine gitmişler bile. Gökyüzü bir sonraki ilkbahara kadar sessiz artık…

Fotoğraf flickr’dan. Jonas Söderström ticari amaçlı olmayan kullanımlara açmış bu güzel fotoğrafını.

Lhasa’nın De Cara a la Pared’ini dinliyorum.


Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Connecting to %s